Εκπρόσωποι του λαού ή υπηρέτες των τραπεζών;

Η ιστορία με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά είναι μια θλιβερή ιστορία. Εχω αναφερθεί ξανά στο παρελθόν κι ήθελα να ξαναφέρω στη μνήμη σας τι έγραφα εννιά περίπου
μήνες  πριν:



‘’ Έλεγε προεκλογικά η Νέα Δημοκρατία ότι θ ανακουφιστούν οι δανειολήπτες, αφού με νόμο θα πληρώνουν όχι παραπάνω τους ενός τρίτου των αποδοχών τους στις
δόσεις των τραπεζών. Σκατά ολέ, κύριοι του οικονομικού επιτελείου ...  δεν υπάρχει καμιά ανακούφιση, απλώς παρατείνεις το μαρτύριο και συμβάλλεις μακροπρόθεσμα
στα υπερκέρδη των τραπεζών.

Το ΠΑΣΟΚ, στο μεταξύ στο καιρό της διάλυσης προσπαθεί να ρίξει μερικές ντουφεκιές για τη τιμή των όπλων. Έτσι δυο μέρες πριν παρουσίασε πρόταση, η οποία
μέσες άκρες έλεγε τα ίδια με τη ΝΔ με κάποια επιπλέον σημεία, όπως μείωση του επιτοκίου αποπληρωμής και συνέχιση της αναστολής πλειστηριασμών για το 2013
και το 2014...

Κύριοι της συμπολίτευσης, η λύση είναι μία, κούρεμα 50% των οφειλομένων κι επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του υπολοίπου ποσού. Δεν γίνεται τα έσοδα μιας
οικογένειας να έχουν πέσει στα μισά χωρίς υπαιτιότητα δική τους και να τους λέμε να είστε συνεπείς στις υποχρεώσεις σας. Επίσης τις συνέπειες της κρίσης
να τις υποστούν και οι τραπεζίτες, γιατί σε μια σύμβαση δανείου υπάρχουν ο δανειοδότης, ο δανειολήπτης και μερικές φορές κι ο εγγυητής...

Και στο κάτω της γραφής αν σας ενδιαφέρει ο λαός όπως διατείνεστε, ας αφήσετε να υποφέρουν πέντε έξι οικογένειες τραπεζιτών στην Ελλάδα και κάποιες ξένες
τράπεζες, παρά τόσα εκατομμύρια δανειοληπτών, διότι πώς να το κάνουμε, ευθύνη δεν έχει μόνον ο διαφθειρόμενος, αλλά και ο διαφθορέας.

Δεν θα το κάνουν γιατί και τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης είναι χρεωμένα στις τράπεζες. Και πώς να επιβάλεις πράγματα στα αφεντικά σου; ‘’

Αυτά λοιπόν έγραφα τον Σεπτέμβρη του 2012. Κι ερχόμαστε στο σήμερα, Που βρίσκεται η κατάσταση; Στο πουθενά. Κινήσεις εντυπωσιασμού από όλα τα κόμματα, αφού
είναι ένα θέμα που αγγίζει σχεδόν όλη την Ελληνική κοινωνία.  Στην ουσία προσπαθούν να βρουν άπαντες λύση να μην στεναχωρήσουν τις τράπεζες, κάτι να δώσουν
να ξεγελάσουν τους δανειολήπτες, δήθεν ότι τους προστατεύουν και φυσικά να πάρουν και την έγκριση της τρόικας, γιατί να μη ξεχνιόμαστε, δεν έχουμε εθνική
κυριαρχία. Άλλοι αποφασίζουν για μας.

Γίνεται όμως να τους έχεις όλους ευχαριστημένους; Μια λαϊκή  παροιμία λέει, ΄΄αν δεν σπάσεις αυγά, ομελέτα δεν γίνεται΄΄ Κι αυτό προσπαθούν να κάνουν, το
οποίο όμως είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσει σε αποτυχία.

Θα πρέπει να επισημάνω ότι η μέχρι τώρα αντιμετώπιση της κρίσης είχε σαν στόχο, μεταξύ των πρώτων, να προστατεύσει το τραπεζικό σύστημα. Και βέβαια αυτό
είναι κατανοητό, γιατί μια κατάρρευση τραπεζών φέρνει με σιγουριά και τη πλήρη διάλυση της οικονομίας. Όμως από την  προστασία μέχρι τη προνομιακή μεταχείριση
αυτό είναι μέγιστο σκάνδαλο. Και δεν έρχομαι στις  απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ για κρατικοποίηση τραπεζών και άλλες ανοησίες. Εκείνο το οποίο μετ επιτάσεως λέω
είναι: Να πληρώσουν και οι τράπεζες το μερίδιο που τους αναλογεί στη διαχείριση της κρίσης. Και κάποιοι απ τη κυβέρνηση να σταματήσουν να ενεργούν σαν
εκπρόσωποι των τραπεζών. Κι επειδή δεν μασάω τα λόγια μου, εννοώ τον υφυπουργό Σκορδά. Αν είναι δυνατόν, μια τέτοια λογική του Καραγκιόζη: Επειδή  κάποια
στιγμή θα απελευθερωθούν οι πλειστηριασμοί,  οπότε και θα γίνουν μαζικά, με αποτέλεσμα τη πτώση των τιμών, για να προστατεύσουμε τη περιουσία του κόσμου,
ας άρουμε την απαγόρευση τώρα για να γίνουν σταδιακά. Δηλαδή να δώσουμε τη περιουσία τους σταδιακά στις τράπεζες και να κινηθεί η αγορά. Και δεν είναι
η πρώτη φορά που ο φέρελπις αυτός πολιτικός, που δεν τον ψήφισε κανείς, φέρνει το θέμα στο προσκήνιο.

Κοντολογίς η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός θα πρέπει να αποφασίσουν με ποιους είναι, με τους τραπεζίτες ή με τον λαό;  Και η επιλογή αυτή δεν σχετίζεται
με τις ευθύνες που όλοι έχουν, τράπεζες δανειστές, λαός δανειολήπτης και πολιτικό σύστημα ρυθμιστής, αλλά με την αποτύπωση της κατάστασης και  τη λήψη
μέτρων.

Με το νομοσχέδιο που προωθείται προς ψήφιση και με τη λογική Σκορδά δεν ωφελείται ο λαός, αλλά οι τραπεζίτες

Η πρόταση ή τουλάχιστον η κατεύθυνση είναι στη λογική του κουρέματος των χρεών. Κι ας λάβουν υπόψη και την οικονομική δυνατότητα των δανειοληπτών. Απλά
πράγματα

Και πάντως την κυβέρνηση δεν την έβγαλαν οι ιδιοκτήτες των τραπεζών, αλλά ο λαός με τον ψήφο του

Κι έχουν υποχρέωση να τον στηρίξουν. Στην αντίθετη περίπτωση παραβιάζουν τη λαϊκή κυριαρχία και καθίστανται υπόλογοι με ότι συνέπειες μπορεί να έχουν οι
πράξεις αυτές

Τώρα εσείς αδέλφια, αν μπορείτε τελικά, σε αυτό το θολό και βρόμικο τοπίο

Υγιαίνετε!