Έφυγε ο Γιάννης!

Γύριζα στο σπίτι χτες βραδυ κι έπεσα πάνω στον διαχειριστή της πολυκατοικίας. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι ειλικρινώς διαδραματίζουν ένα σπουδαίο ρόλο στη διεύθυνση  των κοινών, μιας συγκατοίκησης ετερόκλιτων συνήθως ανθρώπων σε έναν χώρο και μη χαμογελάτε γιατί έτσι ακριβώς είναι. Για παράδειγμα νώτισε  η οροφή του διαμερίσματος μου στον τρίτο αλλά δεν μιλούσα  με τον  ιδιοκτήτη του τετάρτου, ένα παχύδερμο που έφερνε στον κοπρίτη τον επιστήμονα άνευ επιστήμης, Φίλη, γιατι στις εκλογές που πέρασαν έκανε αγώνα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ  αν και ΠΑΣΟΚ χρόνια κι όταν στην συνέλευση του είχα πει, χαιρετίσματα στον Άκη, μου είπε άι στο διάολο παλιοφασίστα που δεν ανέχεσαι την σύμπραξη των δημοκρατικών  δυνάμεων  κι εγώ τον αποκάλεσα αριβίστα, χαμαιλέοντα και μετά αυτός με έσπρωξε κι εγω του μαύρισα το μάτι κι απο τότε δεν μιλιόμασταν,

Αγαπητέ Θεέ, δεν υπάρχεις!

Πριν λίγες ώρες ένας υπέροχος  άνθρωπος και μητέρα δύο εξίσου υπέροχων παιδιών έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 39 ετών.  Ήταν η σύζυγος μου Παυλίνα…
Ποιος φυσικός νόμος, ποια θρησκεία, ποιος Θεός υπαγόρευσε αυτόν τον θάνατο; Σε τι έφταιξε;

Και μπροστά μόνος του ο Καρανίκας!

Στη βουλή προ ημερών ο πρωθυπουργός της χώρας, είπε ότι δεν είναι ντροπή να είναι κάποιος σερβιτόρος ή σκουπιδιάρης ή οτιδήποτε άλλο. Και απαντούσε με αυτόν τον τρόπο για τον σύμβουλο του,  Καρανίκα, ο οποίος τυγχάνει να συγκαταλέγεται στο συμπαθές επάγγελμα των τραπεζοκόμων.